Ένα τραπέζι για έναν

Η Μία μπαίνει σε ένα μικρό εστιατόριο στις εννιά. Η αίθουσα είναι σχεδόν άδεια. Ένας κουρασμένος σερβιτόρος με άσπρη ποδιά δείχνει ένα τραπέζι στη γωνία.

Mia goes into a small restaurant at nine. The room is almost empty. A tired waiter in a white apron points to a table in the corner.

"Μόνο εσείς;" ρωτάει. Η Μία λέει ναι. Ταξιδεύει πάντα μόνη. Είναι λίγο νευρική. Ο κατάλογος είναι σε ένα μικρό χαρτί.

"Just one?" he asks. Mia says yes. She always travels alone. She is a little nervous. The menu is on one small piece of paper.

Η Μία δείχνει μια λέξη. Δεν την ξέρει. Ο σερβιτόρος χαμογελά. "Το πιάτο της ημέρας," λέει αργά. "Φαγητό της γιαγιάς μου. Αν δεν σας αρέσει, σας φέρνω κάτι άλλο."

Mia points at a word. She does not know it. The waiter smiles. "The special," he says slowly. "My grandmother's food. If you do not like it, I bring something else."

Το φαγητό έρχεται σε ένα βαρύ μπολ. Είναι ζεστό, με σκόρδο και μικρά κομμάτια ψωμί. Η Μία το δοκιμάζει. Ο σερβιτόρος την παρακολουθεί από το μπαρ.

The food comes in a heavy bowl. It is hot, with garlic and little pieces of bread. Mia tries it. The waiter watches her from the bar.

Η Μία του κάνει αντίχειρα πάνω. Εκείνος γελά και γεμίζει ξανά το ποτήρι της. "Ωραία," λέει. "Ελάτε πάλι αύριο. Τότε θα σας πω τι έχει μέσα."

Mia gives him a thumbs up. He laughs and fills her glass again. "Good," he says. "Come back tomorrow. Then I tell you what is in it."