Isang mesa para sa isa

Pumapasok si Mia sa isang maliit na restawran nang alas-nuwebe. Halos walang tao sa kuwarto. Itinuturo ng pagod na waiter na may puting apron ang isang mesa sa sulok.

Mia goes into a small restaurant at nine. The room is almost empty. A tired waiter in a white apron points to a table in the corner.

"Isa lang po?" tanong niya. Sinasabi ni Mia na oo. Palagi siyang naglalakbay nang mag-isa. Bahagya siyang kinakabahan. Ang menu ay nasa isang maliit na papel.

"Just one?" he asks. Mia says yes. She always travels alone. She is a little nervous. The menu is on one small piece of paper.

Itinuturo ni Mia ang isang salita. Hindi niya alam ito. Ngumingiti ang waiter. "Ang special po," sabi niya nang dahan-dahan. "Pagkain po ng lola ko. Kung hindi po ninyo magustuhan, magdadala po ako ng iba."

Mia points at a word. She does not know it. The waiter smiles. "The special," he says slowly. "My grandmother's food. If you do not like it, I bring something else."

Dumarating ang pagkain sa mabigat na mangkok. Mainit ito, may bawang at maliliit na piraso ng tinapay. Sinusubukan ito ni Mia. Pinapanood siya ng waiter mula sa bar.

The food comes in a heavy bowl. It is hot, with garlic and little pieces of bread. Mia tries it. The waiter watches her from the bar.

Binibigyan siya ni Mia ng thumbs up. Tumatawa siya at pinupuno ulit ang baso niya. "Mabuti po," sabi niya. "Bumalik po kayo bukas. Sasabihin ko po sa inyo kung ano ang laman nito."

Mia gives him a thumbs up. He laughs and fills her glass again. "Good," he says. "Come back tomorrow. Then I tell you what is in it."