Η Ομίχλη Κλείνει Πίσω Της

Το τελευταίο της απόγευμα, η Πόλι πέταξε ψηλά πάνω από την ακτή. Από κάτω της ήταν τα χωράφια με το τσάι, οι λίμνες του κρατήρα και το ήσυχο δάσος. Το νησί έμοιαζε με παλιά ηφαίστεια που γίνονται σιγά σιγά πράσινα.

On her last afternoon, Polly flew high above the coast. Below her were the tea fields, the crater lakes, and the quiet forest. The island looked like old volcanoes, still slowly turning green.

Οι βάρκες γύρισαν στο λιμάνι. Τα φώτα άναψαν κατά μήκος της ακτής. Μυρωδιά καπνού ανέβαινε από την παραλία.

Boats went back to the harbor. Lights came on along the coast. Smoke smell drifted up from the shore.

Ομίχλη ήρθε από τη θάλασσα. Σκέπασε τον κρατήρα, μετά τα χωράφια με το τσάι, μετά το λιμάνι. Η Πόλι το είχε ξαναδεί αυτό.

Fog came in from the sea. It covered the crater, then the tea fields, then the harbor. Polly had seen this before.

Πέταξε πάνω από το νερό. Πίσω της, το νησί συνέχιζε να μαγειρεύει το φαγητό του κάτω από τη γη και να καλλιεργεί τσάι. Ένα μικρό γκρίζο πουλί έμεινε ασφαλές στο δάσος του.

She flew out over the water. Behind her, the island kept cooking dinner underground and growing tea. A small grey bird stayed safe in its forest.