Πάνω από την Κοιλάδα

Η Πόλλυ πέρασε χαμηλά μέσα από το φαράγγι του Μερσέντ, το κόκκινο-πορτοκαλί κεφάλι της στραμμένο προς έναν άνεμο που μύριζε ρητίνη πεύκου και σκόνη γρανίτη. Κάτω της η κοιλάδα άνοιγε. Απότομοι βράχοι και στις δύο πλευρές. Ένα ποτάμι στο χρώμα του κασσίτερου. Ένα μακρύ πράσινο πάτωμα.

Polly came in low through the Merced canyon, her red-orange head turned into a wind that smelled of pine resin and granite dust. Below her the valley opened. Sheer cliffs on both sides. A river the colour of pewter. A long green floor.

Ανέβηκε και στράφηκε. Από ψηλά, η Κοιλάδα Γιοσέμιτι έμοιαζε με ένα U κομμένο από πέτρα από έναν προσεκτικό γίγαντα. Αυτό δεν ήταν μακριά από την αλήθεια. Πριν από είκοσι χιλιάδες χρόνια, ένα στρώμα πάγου πάχους χιλίων μέτρων είχε περάσει από εδώ, αποσπώντας μπλοκ γρανίτη από τους τοίχους και λειαίνοντας το πάτωμα. Η κοιλάδα ήταν το αρνητικό σχήμα αυτού του πάγου.

She climbed and turned. From the air, Yosemite Valley looked like a U cut out of stone by a careful giant. That was not far off. Twenty thousand years ago, an ice sheet a thousand metres thick had pushed through here, plucking blocks of granite off the walls and grinding the floor flat. The valley was the negative shape of that ice.

Κατευθύνθηκε προς το Ελ Καπιτάν. Ο τοίχος ήταν εννιακόσια μέτρα από ανοιχτό γκρι βράχο, σχεδόν κάθετος. Δύο μικρές κουκκίδες χρώματος ήταν κολλημένες στη μέση του. Αναρριχητές. Ήταν εκεί πάνω για δύο μέρες και θα έμεναν για άλλες δύο.

She banked toward El Capitan. The wall was nine hundred metres of pale grey rock, almost vertical. Two tiny dots of colour were stuck to the face about halfway up. Climbers. They had been up there for two days and would be up there for two more.

Η Πόλλυ κάθισε σε ένα πεύκο Τζέφρεϊ που είχε λυγίσει από τον άνεμο στο χείλος. Οι βελόνες μύριζαν καραμέλα στον ήλιο. Από εδώ μπορούσε να δει τους αναρριχητές πιο καθαρά. Κινούνταν με προσοχή, αγκυρωμένοι σε μικρές μεταλλικές πλάκες. Τους παρακολούθησε για αρκετή ώρα. Κανένας τους δεν κοίταξε κάτω.

Polly perched on a wind-bent jeffrey pine at the rim. The needles smelled of butterscotch in the sun. From here she could see the climbers more clearly. They moved one careful motion at a time, anchored to small metal plates. She watched a long minute. Neither of them looked down.

Ένα φορτηγάκι του δασοφύλακα ανέβαινε τον δρόμο κάτω. Η Πόλλυ το σημείωσε. Της είχε πει ένας προηγούμενος παπαγάλος που γνώριζε ότι ο καλύτερος τρόπος να μάθεις ένα πάρκο είναι από το κάθισμα του συνοδηγού ενός δασοφύλακα σε υπηρεσία. Το σκέφτηκε για λίγο.

A ranger's pickup truck climbed the road below. Polly noted it. She had been told, by a previous parrot of her acquaintance, that the best way to learn a park was from the passenger seat of a working ranger. She thought about that for a while.

Πέταξε κάτω από το νότιο χείλος, αργά, παίρνοντας τον αέρα όπως ερχόταν. Ένας γύπας της γαλοπούλας ανέβηκε δίπλα της σε ένα θερμικό ρεύμα χωρίς να κουνήσει τα φτερά του. Η Πόλλυ ίσιωσε τα γυαλιά της ενάντια στον άνεμο και παρακολούθησε τον γύπα να ανεβαίνει.

She flew down the south rim, slow, taking the air as it came. A turkey vulture rose past her on a thermal without flapping once. Polly tilted her glasses straighter against the wind and watched the vulture climb.

Στο πάτωμα της κοιλάδας, ο αέρας ήταν ζεστός και σκοτεινός κάτω από την οροφή. Προσγειώθηκε σε ένα πεσμένο πεύκο ζάχαρης και άφησε τα φτερά της να ηρεμήσουν. Το πεύκο ήταν ίσως δύο μέτρα στο πλάτος στη βάση του. Είχε πέσει πριν από πολύ καιρό. Ήδη η βρύα δούλευε πάνω του.

At the valley floor, the air was warm and dim under the canopy. She landed on a fallen sugar pine and let her feathers settle. The pine was perhaps two metres across at its base. It had fallen some long time ago. Already moss was working on it.

Ο ποταμός Μερσέντ κυλούσε δίπλα, καφέ από το λιώσιμο της άνοιξης. Η Πόλλυ πήδηξε κάτω και έβαλε τα κίτρινα πόδια της στην υγρή άμμο στην άκρη του. Το νερό ήταν τόσο κρύο που τα δάχτυλά της πονούσαν.

The Merced River ran past, brown with spring melt. Polly hopped down and put her yellow feet in the wet sand at its edge. The water was cold enough to make her toes ache.

Μια πινακίδα του πάρκου κοντά στο μονοπάτι έγραφε ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ ΠΡΟΣ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΕΠΙΣΚΕΠΤΩΝ. Η Πόλλυ το σκέφτηκε. Μετά τέντωσε τα μπλε-πράσινα φτερά της και κατευθύνθηκε προς τη στάση του λεωφορείου, πιο χαμηλά στην κοιλάδα.

A park sign near the trail read SHUTTLE TO VISITOR CENTER. Polly considered this. Then she stretched her blue-teal wings and made for the shuttle stop, lower down the valley.

Το λεωφορείο ήταν ένα μακρύ πράσινο όχημα με ανοιχτά παράθυρα. Μια γυναίκα με καφέ στολή ήταν η οδηγός. Κοίταξε την Πόλλυ χωρίς έκπληξη. "Θα μπεις;" Η Πόλλυ έγειρε το κεφάλι της. Η γυναίκα άνοιξε την πόρτα.

The shuttle was a long green bus with open windows. A woman in a brown uniform was the driver. She looked at Polly without surprise. "You riding?" Polly tilted her head. The woman opened the door.

Η Πόλλυ πήδηξε σε ένα κάγκελο μέσα στο λεωφορείο. Το λεωφορείο ξεκίνησε. Έξω, το Ελ Καπιτάν περνούσε αργά από τα παράθυρα. Η Πόλλυ παρακολούθησε τους αναρριχητές να μικραίνουν ξανά. Αύριο θα έβρισκε έναν τρόπο να ανέβει.

Polly hopped to a railing inside the bus. The bus rolled. Outside, El Capitan turned slowly past the windows. Polly watched the climbers grow smaller again. Tomorrow she would find a way up.

Το λεωφορείο έφτασε στο κέντρο επισκεπτών. Η Πόλλυ έμεινε στο κάγκελο. Η οδηγός είπε, "Τελευταία στάση," και γέλασε. "Μπορείς να κοιμηθείς εδώ αν θέλεις." Η Πόλλυ έβαλε το κεφάλι της κάτω από το φτερό της. Το έκανε.

The shuttle pulled into the visitor centre. Polly stayed on the railing. The driver said, "Last stop," and laughed. "You can sleep here if you want." Polly tucked her head under her wing. She did.