Ang kuwarto na may balkonahe

Dumarating si Marcos sa hotel nang gabing-gabi na. Pagod siya. Ibinababa niya ang maleta niya. May babaeng nakaupo sa desk.

Marcos arrives at the hotel late at night. He is tired. He puts down his suitcase. A woman sits at the desk.

"May reserbasyon po ako," sabi niya. "Marcos Soto ang pangalan ko." Nagta-type ang babae. Nagbabago ang mukha niya.

"I have a reservation," he says. "My name is Marcos Soto." The woman types. Her face changes.

"Pasensya na po. Hindi pa handa ang kuwarto ninyo. Pero may isang kuwarto kaming may balkonahe." Ibinibigay niya ang susi sa kanya.

"I am sorry. Your room is not ready. But we have one room with a balcony." She gives him the key.

Luma ang elevator. Maingay ito. Binubuksan ni Marcos ang pinto. Nakikita niya ang lungsod: mga bubong, mga ilaw, at isang bukal.

The elevator is old. It makes noise. Marcos opens the door. He sees the city: roofs, lights, and a fountain.

Lumalabas siya sa balkonahe. Malamig ang hangin. May dalawang tao na nakatayo sa tabi ng bukal. Pinapanood sila ni Marcos.

He goes onto the balcony. The wind is cold. Two people stand by the fountain. Marcos watches them.