The Internet Is Underwater

The internet lives underwater. Send this to anyone who still says everything is in the cloud. Nearly every message that crosses an ocean does not fly anywhere. It travels along cables lying on the sea floor, in the cold and the dark, beside fish and crabs.

Internet leży pod wodą. Wyślij to każdemu, kto wciąż mówi, że wszystko jest w chmurze. Prawie żadna wiadomość przechodząca przez ocean nigdzie nie leci. Wędruje kablami leżącymi na dnie morza, w zimnie i ciemności, obok ryb i krabów.

The cables are thinner than people expect. Far out in deep water, where almost nothing can reach them, some are no thicker than a garden hose. Inside are hairs of glass, and light runs along that glass carrying photos, calls, films and every word you send to another continent.

Kable są cieńsze, niż ludzie myślą. Daleko w głębinach, gdzie prawie nic do nich nie dociera, niektóre nie są grubsze od ogrodowego węża. W środku są włosy ze szkła, a wzdłuż tego szkła biegnie światło, niosąc zdjęcia, rozmowy, filmy i każde słowo, które wysyłasz na inny kontynent.

Things break them. Not sharks, although a shark did chew one once and the story has never died. Mostly it is fishing gear and heavy anchors dragging along the bottom. It happens more than a hundred times a year, somewhere in the world. Then a ship sails out, finds the broken line, lifts it up from the sea floor, joins the glass back together and lowers it down again. The cloud, it turns out, gets seasick.

Coś je psuje. Nie rekiny, choć jeden rekin raz jeden pogryzł i ta historia nigdy nie umarła. Najczęściej to sprzęt rybacki i ciężkie kotwice wleczone po dnie. Zdarza się to ponad sto razy w roku, gdzieś na świecie. Wtedy wypływa statek, znajduje przerwaną linię, podnosi ją z dna, zgrzewa szkło z powrotem i opuszcza kabel na dół. Chmura, jak się okazuje, dostaje choroby morskiej.