This Blue Exists in One Place

You are standing on a beach of grey stones in the southwest of the Dominican Republic. There is almost no sand here. You turn the pebbles over with your foot, the way everybody does, and then one of them stops you. It is blue. Not painted, not glass. Blue the whole way through.

Dominik Cumhuriyeti'nin güneybatısında gri taşlardan oluşan bir sahilde duruyorsun. Burada neredeyse hiç kum yok. Herkesin yaptığı gibi çakılları ayağınla çeviriyorsun, sonra bir tanesi dikkatini çekiyor. Mavi. Ne boyalı, ne cam. Baştan sona mavi.

The stone is called larimar, and there is exactly one place on Earth where it comes out of the ground: a single hillside in the mountains above this coast. People have searched for a second one for fifty years and nobody has ever found it. The men who dig it out work with hand tools and buckets on ropes, because a machine would smash the very thing they came for.

Bu taşın adı larimar ve dünyada topraktan çıktığı tam olarak tek bir yer var: bu kıyının üstündeki dağlarda tek bir tepe yamacı. İnsanlar elli yıldır ikinci bir yer arıyor ve kimse bulamadı. Taşı çıkaran adamlar el aletleri ve iplere bağlı kovalarla çalışıyor, çünkü bir makine aradıkları şeyin ta kendisini paramparça ederdi.

The name is not old. In nineteen seventy four a man called Miguel Méndez followed the blue pebbles up a river until he found where they were falling from, and he named the stone after his daughter Larissa and the Spanish word for the sea. If you ever buy one, look hard at the colour. The deeper the blue, the further down that hill somebody had to go.

Bu isim eski değil. Bin dokuz yüz yetmiş dört yılında Miguel Méndez adında bir adam, mavi çakılları bir nehir boyunca takip etti ve nereden düştüklerini buldu, sonra taşa kızının adı Larissa ile İspanyolca deniz kelimesini birleştirerek isim verdi. Bir gün bir tane satın alırsan, rengine iyi bak. Mavi ne kadar koyuysa, birinin o tepede o kadar derine inmesi gerekmiş demektir.