The Cat Who Takes the Bus

Every morning, when the bus stops near the corner, a small cat steps up. He does not wait for anyone. He climbs the steps by himself, slow and calm, like a passenger who does this every day. The driver smiles and opens the doors a little wider. The cat walks down the middle and finds his spot.

Her sabah, otobüs köşenin yakınında durduğunda küçük bir kedi biner. Kimseyi beklemez. Basamakları yavaş ve sakin bir şekilde, bunu her gün yapan bir yolcu gibi tek başına çıkar. Şoför gülümser ve kapıları biraz daha geniş açar. Kedi ortadan yürür ve kendi yerini bulur.

He always sits on the same window seat. He sits up straight and looks at the street. Cars, people, and shops go by fast. The cat watches them with quiet eyes. Some passengers laugh softly and take photos. Others just say good morning to him. The regulars know his name now, and they leave the seat free.

Her zaman aynı pencere kenarındaki koltuğa oturur. Dik oturur ve sokağa bakar. Arabalar, insanlar ve dükkanlar hızla geçer. Kedi onları sakin gözlerle izler. Bazı yolcular hafifçe güler ve fotoğraf çeker. Diğerleri sadece ona günaydın der. Düzenli yolcular artık adını biliyor ve koltuğu ona boş bırakıyor.

When the bus reaches his stop, the cat stands up. He waits by the doors, patient and sure. The doors open with a soft sound. The cat steps down to the sidewalk and walks away into the morning. The driver closes the doors and drives on. Tomorrow, at the same corner, the little passenger will be waiting again.

Otobüs onun durağına vardığında kedi ayağa kalkar. Sabırla ve emin bir şekilde kapıların yanında bekler. Kapılar yumuşak bir sesle açılır. Kedi kaldırıma iner ve sabahın içinde uzaklaşır. Şoför kapıları kapatır ve yoluna devam eder. Yarın, aynı köşede küçük yolcu yine bekliyor olacak.