De kat die de bus neemt

Elke ochtend, als de bus stopt bij de hoek, stapt er een kleine kat in. Hij wacht op niemand. Hij klimt zelf de treden op, langzaam en rustig, als een passagier die dit elke dag doet. De chauffeur glimlacht en opent de deuren een beetje wijder. De kat loopt door het middenpad en vindt zijn plekje.

Every morning, when the bus stops near the corner, a small cat steps up. He does not wait for anyone. He climbs the steps by himself, slow and calm, like a passenger who does this every day. The driver smiles and opens the doors a little wider. The cat walks down the middle and finds his spot.

Hij zit altijd op dezelfde plaats bij het raam. Hij zit rechtop en kijkt naar de straat. Auto's, mensen en winkels schieten voorbij. De kat bekijkt ze met rustige ogen. Sommige passagiers lachen zachtjes en maken foto's. Anderen zeggen gewoon goedemorgen tegen hem. De vaste reizigers kennen zijn naam nu, en ze houden de plaats voor hem vrij.

He always sits on the same window seat. He sits up straight and looks at the street. Cars, people, and shops go by fast. The cat watches them with quiet eyes. Some passengers laugh softly and take photos. Others just say good morning to him. The regulars know his name now, and they leave the seat free.

Als de bus bij zijn halte komt, staat de kat op. Hij wacht bij de deuren, geduldig en vol vertrouwen. De deuren gaan open met een zacht geluid. De kat stapt uit op de stoep en loopt weg, de ochtend in. De chauffeur sluit de deuren en rijdt verder. Morgen, op dezelfde hoek, staat de kleine passagier weer te wachten.

When the bus reaches his stop, the cat stands up. He waits by the doors, patient and sure. The doors open with a soft sound. The cat steps down to the sidewalk and walks away into the morning. The driver closes the doors and drives on. Tomorrow, at the same corner, the little passenger will be waiting again.