Το Ξενοδοχείο Που Ταξιδεύει Ενώ Κοιμάσαι

Υπάρχει ένα ξενοδοχείο όπου αποκοιμιέσαι σε μια χώρα και ξυπνάς σε άλλη. Λέγεται νυχτερινό τρένο, και η Ευρώπη είναι γεμάτη από αυτά. Επιβιβάζεσαι το βράδυ σε έναν μεγάλο σιδηροδρομικό σταθμό, βρίσκεις το μικροσκοπικό σου διαμέρισμα με το πτυσσόμενο κρεβάτι και τη μικρή του σκάλα, και κάπου γύρω στα μεσάνυχτα η αποβάθρα γλιστράει και χάνεται πίσω σου. Πρόκαλεσε έναν φίλο να το δοκιμάσει μαζί σου αντί για πτήση.

There is a hotel where you fall asleep in one country and wake up in another. It is called a night train, and Europe is full of them. You board in the evening at a big city station, find your tiny cabin with its fold down bed and its little ladder, and somewhere around midnight the platform slides away behind you. Dare a friend to try this with you instead of a flight.

Φαντάσου τη σκηνή. Τα παπούτσια σου είναι κάτω από το κρεβάτι, το εισιτήριό σου είναι χωμένο στην τσέπη δίπλα στο μαξιλάρι, και όλο το δωμάτιο ταλαντεύεται απαλά σαν βάρκα. Μέσα από το άνοιγμα της κουρτίνας πιάνεις κομμάτια της νύχτας, ένα φωτισμένο αγρόσπιτο, το όνομα ενός σταθμού που περνά πολύ γρήγορα για να το διαβάσεις, τους σκοτεινούς ώμους των βουνών. Κάποια στιγμή ένα σύνορο περνά από κάτω σου, κι εσύ το κοιμάσαι ολόκληρο.

Picture the scene. Your shoes are under the bed, your ticket is tucked into the pocket by the pillow, and the whole room rocks gently like a boat. Through the gap in the curtain you catch pieces of the night, a lit farmhouse, a station name flashing past too fast to read, the black shoulders of mountains. At some point a border passes under you, and you sleep straight through it.

Το πρωί ένας υπάλληλος χτυπά την πόρτα με καφέ και ζεστά ψωμάκια, και σηκώνεις το στόρι πάνω σε έναν εντελώς καινούργιο κόσμο. Χιόνι στις κορυφές, ομίχλη στις κοιλάδες, αγελάδες που προφανώς δεν βιάστηκαν ποτέ για τίποτα. Πλάγιασες σε μια πρωτεύουσα και ξύπνησες μέσα σε μια καρτ ποστάλ των Άλπεων. Χωρίς αεροδρόμιο, χωρίς ουρά, χωρίς χαμένες αποσκευές. Μόνο ένα κρεβάτι με μια πολύ καλή μηχανή.

In the morning an attendant knocks with coffee and warm rolls, and you lift the blind on a completely new world. Snow on the peaks, mist in the valleys, cows that have clearly never hurried anywhere. You went to bed in a capital city and woke up inside a postcard of the Alps. No airport, no queue, no lost luggage. Just a bed with a very good engine.