Το κριθάρι των ενενήντα ημερών

Το μπαρ στο Κερκγουόλ είχε πέντε τραπέζια και ένα τζάκι, και η πόρτα άνοιγε κατευθείαν σε έναν δρόμο από γκρίζα πέτρα με τον καθεδρικό στην κορυφή του. Η Πόλι πήρε το τραπέζι πιο κοντά στη ζέστη, γιατί μετά από μια μέρα στο νερό δεν υπάρχει άλλο τραπέζι. "Μπορώ να δω τον κατάλογο;" ρώτησε, και πήρε μια κάρτα με λιγότερα πράγματα από όσα περίμενε και περισσότερα από αυτά ντόπια.

The bar in Kirkwall had five tables and a fire, and the door opened straight onto a street of grey stone with the cathedral at the top of it. Polly took the table nearest the heat, because after a day on the water there is no other table. "Can I see the menu?" she asked, and got a card with fewer things on it than she expected and more of them local.

"Θα μπορούσατε να μου προτείνετε ένα καλό πιάτο;" Η ιδιοκτήτρια ήταν ερωδιός, πουλί φτιαγμένο για να στέκεται πίσω από πάγκο, και πρότεινε το μπάνοκ χωρίς δισταγμό. Το κριθάρι μπερ το καλλιεργούν εδώ αιώνες, ένα εξάστοιχο σιτηρό που κάποιοι το λένε κριθάρι των ενενήντα ημερών, επειδή ωριμάζει αρκετά γρήγορα ώστε να προλάβει μέσα σε ένα βόρειο καλοκαίρι. Αλεσμένο σε αλεύρι, δίνει ένα πλατύ, σκούρο μπάνοκ που έχει τη γεύση του χωραφιού από το οποίο βγήκε.

"Could you recommend a good dish?" The owner was a heron, which is a bird built for standing behind a counter, and she recommended the bannock without hesitation. Bere is a barley they have grown here for centuries, a six-row grain sometimes called the ninety-day barley because it ripens fast enough to finish inside a northern summer. Milled into beremeal it makes a flat, dark bannock that tastes of the field it came out of.

"Έχετε επιλογές για χορτοφάγους;" ρώτησε η Πόλι, και ο ερωδιός έδειξε πάλι την ίδια γραμμή στην κάρτα. Μπάνοκ, βούτυρο και κράουντι, το φρέσκο μαλακό τυρί που φτιάχνουν πάντα οι φάρμες. Το ίδιο σιτηρό έχει και μια δεύτερη ζωή στην άλλη άκρη της πόλης, στο αποστακτήριο κάτω από τον πύργο, που δουλεύει από το χίλια επτακόσια ενενήντα οκτώ, εκεί όπου ολόκληρος ο δρόμος μυρίζει ζεστή βύνη τα σωστά πρωινά.

"Do you have vegetarian options?" Polly asked, and the heron pointed back at the same line on the card. Bannock, butter, and crowdie, the soft fresh cheese the farms have always made. The same grain has a second life across town at the distillery under the tower, working since seventeen ninety-eight, where the whole street smells of warm malt on the right morning.

"Μπορούμε να έχουμε τον λογαριασμό, παρακαλώ;" είπε η Πόλι όταν άδειασε το πιάτο, και ο ερωδιός άργησε να τον φέρει, πράγμα που είναι κομπλιμέντο. Έξω, ο άνεμος είχε πέσει στο επίπεδο που τα νησιά θεωρούν νηνεμία. Η Πόλι ανέβηκε τον γκρίζο δρόμο, πέρασε τον κόκκινο ψαμμίτη του καθεδρικού, με τη γεύση ενός σκληρού κλίματος στον ουρανίσκο της.

"Can we get the bill, please?" Polly said when the plate was empty, and the heron took her time bringing it, which is a compliment. Outside, the wind had dropped to the level the islands consider still. Polly walked up the grey street past the red sandstone of the cathedral with the taste of a hard climate on the roof of her mouth.