Why Honey From 3,000 Years Ago Is Still Edible

In 1922, when archaeologists opened the tomb of the Egyptian king Tutankhamun, they found jewelry, statues, and clay pots. Some of those pots held honey. Three thousand years had passed since they were sealed. The honey inside was still good. In fact, you could have eaten it.

Toen archeologen in negentienhonderdtweeëntwintig het graf van de Egyptische koning Toetanchamon openden, vonden ze sieraden, beelden en aardewerken potten. In sommige van die potten zat honing. Er waren drieduizend jaar verstreken sinds ze verzegeld waren. De honing erin was nog goed. Je had hem zo kunnen eten.

This is not unusual. Honey is one of the only natural foods in the world that does not spoil. Jars of honey from much older sites have also been recovered in places like Georgia, where archaeologists found honey buried with a noblewoman about 5,500 years ago. Still edible. Still sweet.

Dat is niet ongewoon. Honing is een van de weinige natuurlijke voedingsmiddelen ter wereld die niet bederven. Ook op veel oudere plekken zijn potten honing teruggevonden, zoals in Georgië, waar archeologen honing aantroffen in het graf van een edelvrouw van zo'n vijfduizend vijfhonderd jaar geleden. Nog steeds eetbaar. Nog steeds zoet.

The reason comes down to chemistry. Bacteria need water to grow, and honey has almost none. Bees take nectar, which is roughly 80 percent water, and reduce it down to about 17 percent water by fanning their wings inside the hive. The result is a thick, dense liquid where nothing can really live.

De verklaring is pure scheikunde. Bacteriën hebben water nodig om te groeien, en honing bevat er bijna geen. Bijen nemen nectar, die voor ongeveer tachtig procent uit water bestaat, en dampen die in tot ongeveer zeventien procent water door met hun vleugels te wapperen in de korf. Het resultaat is een dikke, dichte vloeistof waarin vrijwel niets kan leven.

Honey is also slightly acidic, with a pH around 4. Most bacteria do not like acid. On top of that, bees add a small amount of an enzyme to the nectar that slowly produces hydrogen peroxide, a mild disinfectant. It is the same chemical you can buy at the pharmacy.

Honing is ook licht zuur, met een zuurgraad van ongeveer vier. De meeste bacteriën houden niet van zuur. Daarbovenop voegen bijen een kleine hoeveelheid van een enzym aan de nectar toe dat langzaam waterstofperoxide aanmaakt, een mild ontsmettingsmiddel. Het is dezelfde stof die je bij de drogist kunt kopen.

So three protections combine: no water, low pH, and a constant trace of peroxide. As long as honey is sealed and dry, it can sit on a shelf, in a cave, or in a tomb almost forever.

Drie beschermingen werken dus samen: geen water, een lage zuurgraad en een constant spoortje peroxide. Zolang honing verzegeld en droog blijft, kan hij bijna eeuwig op een plank, in een grot of in een graf liggen.

If your honey ever crystallizes in the jar, do not throw it out. Warm it gently in a bowl of hot water, and the crystals will dissolve. The honey was never bad. Honey is almost never bad.

Kristalliseert je honing ooit in de pot, gooi hem dan niet weg. Verwarm hem zachtjes in een kom heet water en de kristallen lossen weer op. De honing was nooit slecht. Honing is bijna nooit slecht.