The Tennis Match That Took Three Days

At Wimbledon in 2010, two players walked onto Court 18 for a first-round match. Nobody expected anything special. John Isner was an American, tall, with a powerful serve. Nicolas Mahut was French, lower-ranked, and not famous outside of tennis. Their match was scheduled for one afternoon.

İki bin on yılında Wimbledon'da iki oyuncu ilk tur maçı için on sekiz numaralı korta çıktı. Kimse özel bir şey beklemiyordu. John Isner uzun boylu, güçlü servisli bir Amerikalıydı. Nicolas Mahut ise Fransızdı, sıralamada daha gerideydi ve tenis dünyasının dışında pek tanınmıyordu. Maçları bir öğleden sonraya planlanmıştı.

It did not end that afternoon. It did not end the next day either.

Maç o öğleden sonra bitmedi. Ertesi gün de bitmedi.

The two players began their match on Tuesday, June 22. Neither of them could break the other one's serve. They played through three sets, then four. By evening, with the score at two sets all, the umpire stopped the match because of fading light. They would have to finish tomorrow.

İki oyuncu maça yirmi iki Haziran Salı günü başladı. Hiçbiri diğerinin servisini kıramadı. Üç set, ardından dört set oynadılar. Akşama doğru, set skoru ikiye iki iken hakem, ışığın azalması nedeniyle maçı durdurdu. Maç ertesi gün bitirilecekti.

On Wednesday, they came back. They played the fifth set, which has no tiebreak at Wimbledon. They would have to win it by two games. The score climbed: 10-10, 20-20, 30-30. Mahut held his serve. Isner held his. Eventually it reached 59-59. The crowd watched, silent, almost embarrassed. The match had to be stopped again. Light, once more.

Çarşamba günü geri döndüler. Wimbledon'da tiebreak olmayan beşinci seti oynadılar. Seti iki oyun farkla kazanmaları gerekiyordu. Skor tırmandı: taraflar önce onda, sonra yirmide, sonra otuzda eşitti. Mahut kendi servisini tuttu. Isner da kendi servisini tuttu. Sonunda skor elli dokuza elli dokuz oldu. Seyirciler sessizce, neredeyse mahcup bir şekilde izliyordu. Maç yine durdurulmak zorunda kaldı. Yine ışık yüzünden.

On Thursday, after over ten hours on the court, John Isner finally broke the serve of his exhausted opponent. The final score in the fifth set was 70-68. The entire match lasted 11 hours and 5 minutes. Mahut hit 103 aces and still lost.

Perşembe günü, kortta on saatten fazla zaman geçirdikten sonra John Isner sonunda yorgun rakibinin servisini kırmayı başardı. Beşinci setin final skoru yetmiş altmış sekiz oldu. Maçın tamamı on bir saat beş dakika sürdü. Mahut yüz üç ace vuruşu yaptı ama yine de kaybetti.

When it was over, neither player could speak well to the cameras. Both were given small medals to mark what had happened. The court itself got a small plaque added to it. Years later, it is still the longest tennis match ever played, and most people in tennis believe it will never be beaten.

Maç bittiğinde iki oyuncu da kameralara düzgün konuşamadı. İkisine de yaşananları anmak için küçük madalyalar verildi. Kortun kendisine küçük bir plaket eklendi. Yıllar sonra bu maç hâlâ şimdiye kadar oynanmış en uzun tenis maçıdır ve tenis dünyasındaki çoğu kişi bir daha asla aşılmayacağına inanıyor.