வட்டமும் காலைப் படகும்

ப்ரோட்கார் வளையம் இரண்டு ஏரிகளுக்கு இடையே உள்ள ஒரு குறுகிய நிலப்பகுதியில் இருக்கிறது. கற்கள் ஏறக்குறைய நூற்று நான்கு மீட்டர் விட்டமுள்ள வட்டத்தில் நிற்கின்றன. அதைச் சுற்றி திடமான பாறையில் ஒரு அகழி வெட்டப்பட்டது. நாலாயிரம் முதல் நாலரை ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இது கட்டப்பட்டது. இது ஓர் உலகப் பாரம்பரியச் சின்னத்தின் பகுதி.

The Ring of Brodgar sits on a narrow strip of land between two lochs. The stones stand in a circle about one hundred and four metres across. A ditch was cut around it into solid rock. It was built between four and four and a half thousand years ago. It is part of a world heritage site.

ஒரு காலத்தில் ஏறக்குறைய அறுபது கற்கள் இருந்தன. இப்போது முப்பத்தாறு நிற்கின்றன. கற்களைப் போலவே இடைவெளிகளும் அந்த வடிவத்தின் பகுதி. முழங்கால் வரை புதர்ச் செடிகளுடன், நீரின் மேல் தட்டையாகும் வெளிச்சத்தில், வளையத்தின் வெளிப்புறமாகப் பாலி நடந்தாள். இதில் எதுவும் ஒரு பார்வையாளருக்காக ஒழுங்குபடுத்தப்படவில்லை.

There were around sixty stones once. Thirty-six are standing now. The gaps are as much of the shape as the stones are. Polly walked around the outside of the ring, with heather to her knees and the light going flat across the water. Nothing about it was arranged for a visitor.

பிறகு புறப்படும் சாதாரண வேலை வந்தது. துறைமுக அலுவலகத்தில் மேசைக்குப் பின்னால் ஒரு நீர்க்காகம் இருந்தது. "படகு எத்தனை மணிக்குப் புறப்படும்?" என்று பாலி கேட்டாள். "இதன் விலை என்ன?" அச்சடித்த தாளை அவனுடன் சேர்ந்து பார்த்தாள். "தயவுசெய்து, ஒரு டிக்கெட் வாங்க விரும்புகிறேன்."

Then came the ordinary business of leaving. At the harbour office there was a shag behind a counter. "What time does the ferry leave?" Polly asked. "How much does this cost?" She looked at the printed sheet with him. "I would like to buy a ticket, please."

"கடல் பயணம் எவ்வளவு நேரம் ஆகும்?" என்று கடைசியாகக் கேட்டாள். டிக்கெட்டை எடுத்து வைத்துக் கொண்டாள். காலையில் படகு அதே தாழ்வான முனையைக் கடந்து வெளியே சென்றது, தீவுகள் ஒவ்வொன்றாகப் பின்னால் தாழ்ந்து மறைந்தன.

"How long does the crossing take?" she asked last. She put the ticket away. In the morning the boat went out past the same low headland, and the islands went down behind it one by one.