Stolik dla jednej osoby

Mia weszła do małej restauracji tuż przed dziewiątą. Sala była prawie pusta. Kelner w białym fartuchu i znużonymi oczami wskazał stolik w rogu.

Mia walked into the small restaurant just before nine. The dining room was almost empty. A waiter with a white apron and tired eyes pointed at a corner table.

"Tylko jedna osoba?" zapytał. Mia skinęła głową. Zawsze podróżowała sama i zawsze czuła się trochę nerwowo, zamawiając w nowym języku. Menu było na jednej kartce papieru, napisane ręcznie.

"Just one?" he asked. Mia nodded. She always traveled alone, and she always felt a little nervous ordering in a new language. The menu was on a single sheet of paper, handwritten.

Wskazała na słowo, którego nie rozumiała. Kelner uśmiechnął się po raz pierwszy. "To specjalność dnia," powiedział powoli po angielsku. "Przepis mojej babci. Spróbuj. Jeśli ci nie zasmakuje, przyniosę coś innego."

She pointed at a word she did not understand. The waiter smiled for the first time. "Is the special of the day," he said in slow English. "My grandmother's recipe. Try it. If you don't like it, I bring something else."

Jedzenie przyszło w ciężkiej glinianej misce. Gorące, czosnkowe, pełne małych kawałków chleba. Mia ostrożnie wzięła pierwszą łyżkę i spojrzała w górę. Kelner obserwował ją zza baru z założonymi rękami.

The food arrived in a heavy clay bowl. Hot, garlicky, full of small pieces of bread. Mia took a careful first spoonful and looked up. The waiter was watching from the bar with his arms crossed.

Pokazała mu kciuk w górę. Roześmiał się, podszedł i napełnił jej szklankę. "Dobrze," powiedział. "Jutro wróć, a powiem ci, co w tym jest."

She gave him a thumbs up. He laughed, walked over, and refilled her glass. "Good," he said. "Tomorrow you come back and I tell you what's in it."