The Town That Lives Inside One Building

On a cold, grey bay along the Alaskan coastline stands a town called Whittier, where almost the entire population lives under one roof, quite literally, packed inside the very same towering building. It is, without much exaggeration, a whole community folded into a single address.

Alaska kıyısındaki soğuk, gri bir körfezde, neredeyse tüm nüfusun tek bir çatı altında, kelimenin tam anlamıyla aynı yükselen binanın içine sıkışmış halde yaşadığı Whittier adında bir kasaba bulunur. Abartmadan söylemek gerekirse, bu tek bir adrese katlanmış koca bir topluluktur.

That building rises fourteen storeys and was originally constructed for the army, decades ago, long before it became a town in its own right. It now houses flats, a shop, a post office, a police station, a small clinic, and even a church, so that the mayor, the local doctor, and whoever happens to sell you milk all live stacked one above another. Long internal corridors connect every floor, which is fortunate, because Whittier receives a truly formidable amount of snow each winter, and residents can go about most of daily life without ever pulling on a coat. Even the children reach school through a tunnel dug beneath the ground.

O bina on dört katlıdır ve aslında kasaba haline gelmeden onlarca yıl önce ordu için inşa edilmişti. Şimdi daireler, bir dükkân, bir postane, bir polis karakolu, küçük bir klinik ve hatta bir kilise barındırıyor, böylece belediye başkanı, yerel doktor ve sana süt satan kim olursa olsun hepsi üst üste yığılmış halde yaşıyor. Uzun iç koridorlar her katı birbirine bağlıyor ve bu iyi bir şey, çünkü Whittier her kış gerçekten muazzam miktarda kar alıyor ve sakinler bir mont bile giymeden günlük hayatlarının çoğunu sürdürebiliyor. Çocuklar bile okula yerin altına kazılmış bir tünelden ulaşıyor.

Getting into the town at all is stranger still. Cars enter through a single narrow tunnel blasted through the mountainside, a tunnel shared with the railway, which means everybody must take turns. At night the tunnel closes altogether, and nothing moves in or out until morning. The town simply stays where it is, warm and lit against the dark, one tall building standing alone in the snow, ringed by mountains on every side.

Kasabaya girmek bile daha da tuhaf. Arabalar, dağın içinden patlatılarak açılmış tek bir dar tünelden girer, bu tünel demiryoluyla paylaşılır, bu yüzden herkesin sırasını beklemesi gerekir. Geceleri tünel tamamen kapanır ve sabaha kadar hiçbir şey içeri ya da dışarı hareket etmez. Kasaba, karanlığa karşı sıcak ve aydınlık bir halde, her yandan dağlarla çevrili, tek bir yüksek binanın içinde öylece kalır.