Number Forty-Seven

Carla cuts her hand. She washes dishes at home. She goes to the clinic. She gets a number: forty-seven.

Carla snijdt in haar hand. Ze wast af thuis. Ze gaat naar de kliniek. Ze krijgt een nummer: zevenenveertig.

The screen shows thirty-one. The room is full. A man reads a magazine. A father holds a baby. A teenager looks at his phone.

Het scherm toont eenendertig. De ruimte is vol. Een man leest een tijdschrift. Een vader houdt een baby vast. Een tiener kijkt naar zijn telefoon.

The numbers change slowly: thirty-two, thirty-three, thirty-six. They do not go in order. Carla waits.

De nummers veranderen langzaam: tweeëndertig, drieëndertig, zesendertig. Ze gaan niet op volgorde. Carla wacht.

After one hour, the screen shows forty-seven. Carla goes in. The doctor looks at her hand. "It is small," he says. "Clean it two times a day."

Na een uur toont het scherm zevenenveertig. Carla gaat naar binnen. De dokter kijkt naar haar hand. "Het is klein," zegt hij. "Maakt u het twee keer per dag schoon."

Carla leaves. The room is almost empty. The teenager is gone. The baby is awake.

Carla vertrekt. De ruimte is bijna leeg. De tiener is weg. De baby is wakker.