Το Δείπνο Θάβεται την Αυγή

Κοντά σε μια μικρή λίμνη περιτριγυρισμένη από ατμούς, η Πόλι βρήκε μια σειρά από μεγάλες κατσαρόλες δίπλα σε βαθιές τρύπες σκαμμένες στο γυμνό, μαυρισμένο χώμα. Ένας μάγειρας με χοντρή ποδιά δούλευε από τη μία άκρη ως την άλλη, κατεβάζοντας με σχοινί μια σφραγισμένη κατσαρόλα σε κάθε τρύπα, και η Πόλι κάθισε σε μια κοντινή κουπαστή για να δει, περίεργη τι θα άξιζε να μαγειρευτεί μέσα σε μια τρύπα στο έδαφος.

Near a small lake ringed with steam, Polly found a row of large pots standing beside deep holes cut into the bare, blackened ground. A cook in a heavy apron worked down the line, lowering a sealed pot into each hole with a rope, and Polly settled on a nearby rail to watch, curious what could possibly be worth cooking in a hole in the ground.

Κάθε κατσαρόλα είχε στρώσεις από κρέας, λουκάνικο, λάχανο και ριζώδη λαχανικά, καλά σφραγισμένες και κατεβασμένες μέσα σε χώμα ζεσταμένο από κάτω, περίπου στη θερμοκρασία του νερού που βράζει. Καμία φλόγα δεν αγγίζει τίποτε. Η θερμότητα έρχεται εξ ολοκλήρου από το ηφαίστειο κάτω από ολόκληρη την κοιλάδα, ανεβαίνοντας μέσα από ρωγμές που σκάφτηκαν και σημαδεύτηκαν με πέτρινους δακτυλίους πριν από γενιές, πολύ πριν μετρήσει κανείς επιστημονικά τη θερμοκρασία.

Each pot held layers of meat, sausage, cabbage, and root vegetables, sealed tight and lowered into earth heated from below to roughly the temperature of boiling water. No flame touches any of it. The heat comes entirely from the volcano beneath the whole valley, rising up through cracks that were dug out and marked with stone rings generations ago, long before anyone measured the temperature scientifically.

Ο μάγειρας εξήγησε, περισσότερο με χειρονομίες παρά με λόγια, ότι οι κατσαρόλες μπαίνουν νωρίς και μένουν θαμμένες έξι ή επτά ώρες, όσο όλοι φεύγουν να δουν τη λίμνη, τους κήπους ή την πόλη, και γυρίζουν μόνο όταν έρθει η ώρα να ξεθάψουν ξανά το δείπνο. Είναι, φάνηκε να λέει, το πιο εύκολο φαγητό του νησιού στο ξεκίνημα και μακράν η πιο παράξενη κουζίνα για να το μαγειρέψεις.

The cook explained, more with gestures than words, that the pots go in early and stay buried for six or seven hours while everyone goes off to visit the lake, the gardens, or the town, coming back only when it is time to dig dinner up again. It is, he seemed to say, the easiest meal on the island to start and by far the strangest kitchen to cook it in.

Όταν βγήκε η πρώτη κατσαρόλα, ατμός ξεχύθηκε από μέσα της σαν πυκνό σύννεφο, και η μυρωδιά από αργομαγειρεμένο κρέας και λάχανο απλώθηκε σε όλο το ξέφωτο. Η Πόλι δεν έμεινε για το ίδιο το γεύμα, αλλά είδε τον μάγειρα να το κουβαλάει περήφανα, σαν να είχε κάνει εκείνος όλη τη δουλειά και όχι το βουνό.

When the first pot came up, steam poured out of it in a thick cloud, and the smell of slow-cooked meat and cabbage drifted across the whole clearing. Polly did not stay for the meal itself, but she watched the cook carry it away proudly, as if he, and not the mountain, had done all the work.