Doksan Günlük Tahıl

Kirkwall'daki barda beş masa ve bir şömine vardı. Kapı, tepesinde katedralin durduğu gri taş bir sokağa açılıyordu. Polly ateşe en yakın masaya oturdu. "Menüyü görebilir miyim?" diye sordu. Kartta beklediğinden daha az şey vardı ve daha çoğu yereldi.

The bar in Kirkwall had five tables and a fire. The door opened onto a street of grey stone with the cathedral at the top. Polly took the table nearest the heat. "Can I see the menu?" she asked. The card had fewer things on it than she expected, and more of them local.

"İyi bir yemek önerebilir misiniz?" İşletmeci bir balıkçıldı. Hemen bannock'u önerdi. Bere, burada yüzyıllardır yetiştirilen bir arpadır. İnsanlar ona doksan günlük arpa der, çünkü kısa kuzey yazına sığacak kadar hızlı olgunlaşır. Öğütüldüğünde yassı ve koyu renkli bir bannock verir.

"Could you recommend a good dish?" The owner was a heron. She recommended the bannock at once. Bere is a barley they have grown here for centuries. People call it the ninety-day barley, because it ripens fast enough for a short northern summer. Ground into meal, it makes a flat, dark bannock.

"Vejetaryen seçenekleriniz var mı?" diye sordu Polly. Balıkçıl kartta aynı satırı gösterdi. Bannock, tereyağı ve crowdie, yani çiftliklerin hep yaptığı yumuşak peynir. Aynı tahıl, kulenin altında bin yedi yüz doksan sekizden beri çalışan damıtımevine de gider.

"Do you have vegetarian options?" Polly asked. The heron pointed at the same line on the card. Bannock, butter and crowdie, the soft cheese the farms have always made. The same grain also goes to the distillery under the tower, working since seventeen ninety-eight.

"Hesabı alabilir miyiz, lütfen?" dedi Polly tabak boşalınca. Balıkçıl hesabı getirmekte acele etmedi, ki bu bir iltifattır. Dışarıda rüzgâr adaların durgun dediği seviyeye inmişti. Polly gri sokaktan kırmızı katedrale doğru yürüdü.

"Can we get the bill, please?" Polly said when the plate was empty. The heron took her time bringing it, which is a compliment. Outside, the wind had dropped to what the islands call still. Polly walked up the grey street toward the red cathedral.