Dumating ang Barko

Dumaong ang barko ng umaga sa Stromness. Tumapak si Polly sa basang bato. Hindi tumigil ang hangin. May collie na nakaupo sa pantalan. "Maituturo mo ba sa akin ang daan?"

The morning boat tied up at Stromness. Polly stepped onto wet stone. The wind did not stop. A collie sat on the pier. "Can you show me the way?"

Hindi pa niya alam kung saan pupunta. May mga pitumpung isla. Mga dalawampu lang ang may tao. "Maaari mo bang sabihin sa akin kung saan ako makakasakay ng bus?" tanong niya.

She did not know where to go yet. There are about seventy islands. Only about twenty have people. "Could you tell me where I can catch a bus?" she asked.

"Gaano katagal maglakad papunta sa sentro ng bayan?" Tiningnan ng collie ang iisang makitid na kalsada. Labing-isang minuto, sabi niya.

"How long does it take to walk to the city center?" The collie looked at the one narrow street. Eleven minutes, he said.

"Masasabi mo ba sa akin kung may kawili-wiling kaganapan ngayong araw?" Ang oras ng barko ang balita rito, sabi niya. May kapilyang itinayo ng mga bilanggo. May nayon sa ilalim ng buhangin.

"Can you tell me if there are any interesting events today?" The boat times are the news here, he said. There is a chapel built by prisoners. There is a village under the sand.