The Lunch That Never Ends

In Spain, lunch does not end when the food ends. The plates are empty. The waiter takes them away. And nobody stands up. The family stays at the table and talks. One hour. Two hours. Sometimes more. Tag a friend who can talk for three hours at the table.

İspanya'da öğle yemeği, yemek bitince bitmez. Tabaklar boşalır. Garson onları alır. Ama kimse ayağa kalkmaz. Aile masada kalır ve konuşur. Bir saat. İki saat. Bazen daha fazla. Masada üç saat konuşabilen bir arkadaşını etiketle.

This time has a special name in Spanish, sobremesa. It means the time at the table after the meal. There is coffee. Maybe a small sweet. But the important thing is the talking. Stories, jokes, family news, football. The afternoon goes slowly, and that is the point.

Bu zamanın İspanyolcada özel bir adı vardır, sobremesa. Bu, yemekten sonra masada geçen zaman demektir. Kahve gelir. Belki küçük bir tatlı. Ama önemli olan konuşmaktır. Hikayeler, şakalar, aile haberleri, futbol. Öğleden sonra yavaş geçer ve önemli olan da budur.

You are new in Spain, and you do not know this. After lunch you stand up fast, because you have plans. Everyone looks at you, surprised. Your Spanish friend pulls you back into your chair and smiles. Sit down, she says. Where is the fire? The best part of lunch is starting now.

İspanya'da yenisin ve bunu bilmiyorsun. Yemekten sonra hızla ayağa kalkarsın, çünkü planların var. Herkes şaşkınlıkla sana bakar. İspanyol arkadaşın seni tekrar sandalyene çeker ve gülümser. "Otur" der. "Nereye bu acele?" Öğle yemeğinin en güzel kısmı şimdi başlıyor.