The Lunch That Never Ends

In Spain, lunch does not end when the food ends. The plates are empty. The waiter takes them away. And nobody stands up. The family stays at the table and talks. One hour. Two hours. Sometimes more. Tag a friend who can talk for three hours at the table.

In Spanje eindigt de lunch niet als het eten op is. De borden zijn leeg. De ober neemt ze mee. En niemand staat op. De familie blijft aan tafel zitten en praat. Een uur. Twee uur. Soms langer. Tag een vriend die drie uur aan tafel kan kletsen.

This time has a special name in Spanish, sobremesa. It means the time at the table after the meal. There is coffee. Maybe a small sweet. But the important thing is the talking. Stories, jokes, family news, football. The afternoon goes slowly, and that is the point.

Deze tijd heeft een speciale naam in het Spaans, sobremesa. Het betekent de tijd aan tafel na de maaltijd. Er is koffie. Misschien iets kleins en zoets. Maar het belangrijkste is het praten. Verhalen, grappen, familienieuws, voetbal. De middag verstrijkt langzaam, en dat is precies de bedoeling.

You are new in Spain, and you do not know this. After lunch you stand up fast, because you have plans. Everyone looks at you, surprised. Your Spanish friend pulls you back into your chair and smiles. Sit down, she says. Where is the fire? The best part of lunch is starting now.

Jij bent nieuw in Spanje en je weet dit niet. Na de lunch sta je snel op, want je hebt plannen. Iedereen kijkt je verbaasd aan. Je Spaanse vriendin trekt je terug in je stoel en glimlacht. Ga zitten, zegt ze. Waar is de brand? Het beste deel van de lunch begint nu pas.