Your Messages Travel Underwater

Right now, your messages are at the bottom of the ocean. Send a text to another continent and it does not fly up to a satellite, whatever the films have taught you. It dives. Almost all traffic between continents travels through cables lying on the sea floor, past shipwrecks and deep sea trenches, in the permanent dark. Send this to the person you message across an ocean.

W tej chwili twoje wiadomości leżą na dnie oceanu. Wysyłasz esemes na inny kontynent, a on nie leci do satelity, cokolwiek pokazują filmy. On nurkuje. Prawie cały ruch między kontynentami przechodzi przez kable leżące na dnie morza, obok wraków statków i głębokich rowów oceanicznych, w wiecznej ciemności. Wyślij to osobie, z którą piszesz przez ocean.

Each cable is surprisingly modest, often about as thick as a garden hose. Inside, protected by layers of steel and plastic, run thin glass fibers that carry your words as flashes of light. Special ships lay them slowly across entire oceans, and the routes are planned the way roads are planned, around underwater mountains, away from fishing grounds, avoiding places where the seabed likes to move.

Każdy kabel jest zaskakująco skromny, często ma grubość mniej więcej ogrodowego węża. W środku, chronione warstwami stali i plastiku, biegną cienkie szklane włókna, które przenoszą twoje słowa jako błyski światła. Specjalne statki układają je powoli przez całe oceany, a trasy są planowane tak, jak planuje się drogi: wokół podwodnych gór, z dala od łowisk, omijając miejsca, gdzie dno morskie lubi się poruszać.

The system has enemies, and the most persistent ones are not spies but sharks and ship anchors. Cables get bitten, snagged and buried, and when one breaks, a repair ship sails out, hooks the cable off the seabed, hauls it up and splices the glass back together in a floating workshop. So tonight, when you message someone far away, picture the journey. Your words just crossed an ocean floor, as a flash of light in a glass thread.

System ma wrogów, a najbardziej upartymi nie są szpiedzy, tylko rekiny i kotwice statków. Kable bywają gryzione, zaczepiane i zasypywane, a kiedy jeden się zerwie, statek naprawczy wypływa, wyciąga kabel z dna, podnosi go na powierzchnię i łączy szkło z powrotem w pływającym warsztacie. Więc dziś wieczorem, kiedy piszesz do kogoś daleko stąd, wyobraź sobie tę podróż. Twoje słowa właśnie przecięły dno oceanu jako błysk światła w szklanej nitce.