The Town Where It Was Forbidden to Die

In a small town in Italy, the people had a real problem. The old cemetery on the hill was completely full. There was no room left for anyone new. The town was small, the land was steep, and a new cemetery was not ready yet. The mayor had to do something, so he made a very strange decision.

İtalya'daki küçük bir kasabada insanların gerçek bir sorunu vardı. Tepedeki eski mezarlık tamamen doluydu. Yeni biri için yer kalmamıştı. Kasaba küçüktü, arazi dikti ve yeni mezarlık henüz hazır değildi. Belediye başkanının bir şeyler yapması gerekiyordu, bu yüzden çok garip bir karar aldı.

The mayor signed an official order. The order told the people of the town that, from that day on, it was forbidden to die. Of course, no one can really follow such a rule. The mayor knew that too. It was his way of showing how serious the problem had become, and his way of asking the town for patience.

Belediye başkanı resmi bir emir imzaladı. Emir, kasaba halkına o günden itibaren ölmenin yasak olduğunu söylüyordu. Tabii ki kimse böyle bir kurala gerçekten uyamaz. Belediye başkanı da bunu biliyordu. Bu, sorunun ne kadar ciddi hale geldiğini göstermenin ve kasabadan sabır istemenin bir yoluydu.

When the people read the notice in the square, they laughed. They knew their mayor could not stop death, but they understood his message. The funny story did not stay in the town. Newspapers picked it up, and soon people all around the world were smiling at the little Italian town where, for a while, it was against the rules to die.

İnsanlar meydandaki duyuruyu okuduğunda güldüler. Belediye başkanlarının ölümü durduramayacağını biliyorlardı ama mesajını anladılar. Bu komik hikaye kasabada kalmadı. Gazeteler haberi aldı ve kısa sürede dünyanın dört bir yanındaki insanlar, bir süreliğine ölmenin kurallara aykırı olduğu küçük İtalyan kasabasına gülümsüyordu.