Το Μυστήριο του Χαμένου Πίνακα

Το βράδυ, η Ιζαμπέλ και η Πόλυ περπατούσαν δίπλα στον ποταμό Σηκουάνα. Ένιωθαν ενθουσιασμένες μετά τη συνάντηση με τον κύριο Ντιπόν. Τις είχε προσκαλέσει στο στούντιό του κοντά στο ποτάμι. Ήθελε να τους δείξει τον νέο του πίνακα με το Παρίσι στο ηλιοβασίλεμα. Ο πίνακας υποτίθεται ότι ήταν όμορφος και μαγικός.

In the evening, Isabelle and Polly walked by the Seine River. They felt excited after meeting Monsieur Dupont. He had invited them to his studio near the river. He wanted to show them his new painting of Paris at sunset. The painting was supposed to be beautiful and magical.

Όταν μπήκαν στο στούντιο, ξαφνιάστηκαν. Το καβαλέτο ήταν άδειο. Ο πίνακας έλειπε. Ο κύριος Ντιπόν φαινόταν πολύ ανήσυχος. Είπε, "Ο πίνακας ήταν εδώ το πρωί. Πήγα για έναν σύντομο περίπατο. Όταν γύρισα, είχε εξαφανιστεί!" Η Πόλυ, ο περίεργος παπαγάλος, ήθελε να βοηθήσει να λύσουν το μυστήριο.

When they entered the studio, they were surprised. The easel was empty. The painting was missing. Monsieur Dupont looked very worried. He said, "The painting was here this morning. I went for a short walk. When I came back, it was gone!" Polly, the curious parrot, wanted to help solve the mystery.

Η Ιζαμπέλ ήθελε επίσης να βοηθήσει. Σκέφτηκε ότι κάποιος ίσως είχε δει κάτι. Κοίταξε το ανοιχτό παράθυρο. Έβλεπε έναν πολυσύχναστο δρόμο. Η Πόλυ πέταξε στο παράθυρο και κοίταξε έξω. Είδε ένα νεαρό αγόρι να παρακολουθεί το στούντιο. Φαινόταν να ξέρει κάτι.

Isabelle also wanted to help. She thought someone might have seen something. She looked at the open window. It faced a busy street. Polly flew to the window and looked outside. She saw a young boy watching the studio. He seemed to know something.

Η Ιζαμπέλ χαμογέλασε και ρώτησε το αγόρι, "Είδες κάτι παράξενο σήμερα;" Το αγόρι σταμάτησε, μετά έγνεψε καταφατικά. Ήταν ενθουσιασμένο που θα συμμετείχε στο μυστήριο. "Ναι, κυρία," είπε. "Είδα έναν άντρα με μαύρα ρούχα. Κρατούσε έναν καμβά. Πήγαινε προς τη γέφυρα Πον ντεζ Αρτς."

Isabelle smiled and asked the boy, "Did you see anything strange today?" The boy paused, then nodded. He was excited to be part of the mystery. "Yes, madame," he said. "I saw a man in black clothes. He carried a canvas. He went toward the Pont des Arts."

Η Ιζαμπέλ και η Πόλυ ευχαρίστησαν το αγόρι. Ένιωθαν αποφασισμένες να βρουν τον πίνακα. Τα φώτα της πόλης άρχισαν να λάμπουν σαν αστέρια. Περπάτησαν προς τη γέφυρα, ελπίζοντας να λύσουν το μυστήριο πριν να είναι πολύ αργά.

Isabelle and Polly thanked the boy. They felt determined to find the painting. The city lights started to shine like stars. They walked toward the bridge, hoping to solve the mystery before it was too late.