Regen op de rand

De vijfde dag begon te heet en te stil. Tegen de vroege middag had de hemel boven de rand de kleur van een blauwe plek gekregen, en de lucht rook opeens naar natte stof. Elk dier in de kloof bewoog dezelfde kant op, dat wil zeggen omhoog en weg van de bedding, en Polly, die geen dwaas is, ging met ze mee.

The fifth day began too hot and too still. By early afternoon the sky above the rim had gone the colour of a bruise, and the air smelled suddenly of wet dust. Every animal in the canyon was moving the same direction, which is to say up and away from the wash, and Polly, who is not a fool, went with them.

Toen liet de rand los. Regen viel op het vlakke rotsland boven de kloof, vond nergens een plek om in te trekken, en kwam op een tiental plekken tegelijk over de rand. Ongeveer een uur lang droegen de wanden van Tséyiʼ watervallen die er die ochtend niet waren geweest en er die avond niet meer zouden zijn, water dat de volle hoogte van de rotswand naar beneden viel in lange rafelige linten.

Then the rim let go. Rain fell on the flat rock country above the canyon, found nowhere to soak in, and came over the edge in a dozen places at once. For about an hour the walls of Tséyiʼ carried waterfalls that had not existed that morning and would not exist that evening, water dropping the whole height of the cliff in long ragged ribbons.

Beneden vulde de droge bedding zich en kreeg de kleur van melkthee. Daarom bouwt niemand op het zand, zei de raaf, die weer was opgedoken om van het weer te genieten. Deze bedding is elf maanden een weg en een middag lang een rivier. De hele kunst van hier leven is weten in welke van de twee je staat.

Below, the dry wash filled and turned the colour of milky tea. This is why nobody builds on the sand, said the raven, who had reappeared to enjoy the weather. This wash is a road for eleven months and a river for one afternoon. The whole trick of living here is knowing which of the two you are standing in.

Tegen de avond zakte het water alweer weg in het zand, en de kloof rook groen. Op de bodem, in kleine akkers tegen de wanden aan, stond de mais rechter overeind, en in een oude boomgaard van perziken- en abrikozenbomen was elk blad druipend en schoon. Een uur regen had de hele kloof water gegeven voor de maand die kwam.

By evening the water was already sinking away into the sand, and the canyon smelled green. Along the floor, in small fields tucked against the walls, the corn stood up straighter, and in an old orchard of peach and apricot trees every leaf was dripping and clean. One hour of rain had watered the whole canyon for the month ahead.