Το Μυστικό της Κρήνης

Η Πόλυ και η Φατίμα βλέπουν λέξεις. Οι λέξεις είναι παλιές. Οι λέξεις μιλούν για μέρος. Η Πόλυ είναι χαρούμενη. Η Πόλυ αγαπά την περιπέτεια. Η Πόλυ ρωτά για το μέρος. Η Φατίμα ακούει την Πόλυ. Περπατούν στην αυλή. Βλέπουν πολλά πλακάκια. Τα πλακάκια έχουν εικόνες. Οι εικόνες λένε ιστορίες. Η Πόλυ βλέπει φεγγάρι. Το φεγγάρι είναι σε χάρτη. Η Πόλυ νομίζει είναι σημαντικό. Η Φατίμα αγγίζει τα πλακάκια. Τα πλακάκια είναι δροσερά. Η Φατίμα σκέφτεται τις εικόνες. Ψάχνουν για στοιχεία. Βρίσκουν πολλά στοιχεία. Μαθαίνουν για το μέρος. Μαθαίνουν για τον εαυτό τους. Νιώθουν γενναίες και περίεργες. Η αυλή είναι ξεχωριστή. Ο ήλιος δύει. Ακούνε κάλεσμα για προσευχή. Η Πόλυ και η Φατίμα φεύγουν. Νιώθουν χαρούμενες. Η πόλη φαίνεται μαγική.

Polly and Fatima see words. The words are old. The words talk about a place. Polly is happy. Polly likes adventure. Polly asks about the place. Fatima listens to Polly. They walk in the courtyard. They see many tiles. The tiles have pictures. The pictures tell stories. Polly sees a moon. The moon is on a map. Polly thinks it is important. Fatima touches the tiles. The tiles feel cool. Fatima thinks about the pictures. They look for clues. They find many clues. They learn about the place. They learn about themselves. They feel brave and curious. The courtyard is special. The sun goes down. They hear a call to prayer. Polly and Fatima leave. They feel happy. The city looks magical.